اينجا است كه از ناحيه خداوند، يا فرشتگان او به آنها خطاب مى‌شود: آرى «امروز همان روز جدائى است كه شما آن را تكذيب مى‌كرديد جدائى حق از باطل، جدائى صفوف بدكاران از نيكوكاران، و روز داورى پروردگار بزرگ» «هذا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ».
نظير همين تعبير، در آيات ديگر قرآن، به چشم مى‌خورد كه از روز قيامت به «يوم الفصل» يا روز جدائى، تعبير شده، چه تعبير عجيب و گويا و وحشتناكى؟! «١»
قابل توجه اين كه: كافران كه در قيامت درباره آن روز سخن مى‌گويند تعبير به روز جزا مى‌كنند (يا وَيْلَنا هذا يَوْمُ الدِّينِ).
ولى، خداوند به عنوان «يَوْمُ الْفَصْل» از آن ياد مى‌نمايد (هذا يَوْمُ الْفَصْلِ).
اين تفاوت تعبير، ممكن است از اين نظر باشد كه مجرمان تنها به كيفر و مجازات خود مى‌انديشند، ولى خداوند به معنى گسترده‌ترى اشاره مى‌كند كه مسأله مجازات، يكى از ابعاد آن است، و آن اين كه: روز قيامت روز جدائى‌ها است، آرى، روز جدائى صفوف زشتكاران از نيكوكاران، چنان كه در سوره «يس» آيه ٥٩ آمده است: وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ: «اى مجرمان! از ديگران جدا شويد كه اينجا دار دنيا نيست كه بدكاران خود را در صف بندگان خدا جا زنند» و چه دردناك است كه آنها مشاهده مى‌كنند، بستگان و فرزندانِ با ايمانشان از آنها جدا مى‌شوند و راه بهشت پيش مى‌گيرند.
به علاوه آن روز، روز جدائى حق از باطل است، مكتب‌ها و خطوط متضاد و برنامه‌هاى راستين و دروغين همچون عالم دنيا به هم آميخته نيست، بايد هر كدام در جايگاه خويش قرار گيرد.
و از همه گذشته، آن روز، روز فصل به معنى روز داورى است، و خداوند