تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٨
٥٥ هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ
٥٦ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمِهادُ
٥٧ هذا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَ غَسَّاقٌ
٥٨ وَ آخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْواجٌ
٥٩ هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ
٦٠ قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا فَبِئْسَ الْقَرارُ
٦١ قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ
ترجمه:
٥٥- اين (پاداش پرهيزكاران است)، و براى طغيانگران بدترين محل بازگشت است.
٥٦- دوزخ، كه در آن وارد مىشوند؛ و چه بستر بدى است!
٥٧- اين مايع سوزان و بدبوئى است كه بايد از آن بچشند!
٥٨- و جز اينها كيفرهاى ديگرى همانند آن دارند!
٥٩- (گفته مىشود:) اين گروهى است كه همراه شما وارد دوزخ مىشوند خوشآمد بر آنها مباد؛ همگى در آتش خواهند سوخت!
٦٠- آنها (به رؤساى خود) مىگويند: «بلكه خوشآمد بر شما مباد كه اين (عذاب) را شما براى ما فراهم ساختيد. چه بد قرارگاهى است اينجا»!
٦١- (سپس) مىگويند: «پروردگارا! هر كس اين (عذاب) را براى ما فراهم ساخته، عذابى مضاعف در آتش بر او بيفزا»!