تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠
خواهان رضاى خدا و از نظر عمل در خط فرمان او باشند و تقوا و امانت را فراموش نكنند.
نظير همين سؤال و جواب را در مورد «دعا» و «وعده اجابت» الهى نيز گفتهايم. «١»
***
سپس، در ادامه اين آيات، هم براى دلدارى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان و تأكيد بر پيروزى، و هم تهديد مشركان بىخبر مىگويد: «از آنها روى بگردان و آنها را تا زمان معينى به حال خود بگذار»! «فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ».
تهديدى است پر معنى و هولانگيز، كه از اطمينان به پيروزى نهائى سرچشمه مىگيرد، به خصوص اين كه: تعبير «حَتَّى حِينٍ» (تا مدتى) به صورت سربسته اداء شده است، اما تا چه مدت؟ تا زمان هجرت؟ تا موقع جنگ «بدر»؟
تا فتح «مكّه»؟ و يا زمانى كه شرائط قيام نهائى و عمومى مسلمانان، بر ضد اين كوردلان فراهم گردد؟ دقيقاً معلوم نيست!
نظير اين تعبير، در آيات ديگر قرآن نيز ديده مىشود: گاه، مىگويد: فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوِكَّلْ عَلَى اللَّهِ: «از آنها روى بگردان و بر خدا توكل كن». «٢»
در جاى ديگر مىگويد: قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ: «بگو: اللَّه، سپس آنها را رها كن كه در دروغهاى خود بازى كنند». «٣»
***
پس از آن اين جمله را با تهديد ديگرى تأكيد كرده، مىفرمايد: «وضع آنها را بنگر! (چه بىمحتوا است لجاجتهايشان، دروغهايشان، خرافاتشان، و خيره