تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٢
عبادت پروردگار كرده بود، اما يك ساعت تكبر، همه آنها را به آتش كشيد و بر باد داد»!. «١»
آرى، يك بناى مهم و معظم را بايد در طول ساليان دراز ساخت ولى ممكن است آن را در يك لحظه با يك بمب قوى، به ويرانى كشيد!
***
اينجا بود كه مىبايست اين موجود پليد از صفوف ملأ اعلى و فرشتگان عالم بالا اخراج گردد، لذا خداوند به او خطاب كرد: «فرمود: از صفوف ملائكه، از آسمان برين، بيرون رو، كه تو رانده درگاه منى»! «قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ».
ضمير در «فَاخْرُجْ مِنْها» ممكن است اشاره، به صفوف ملائكه، يا عوالم بالا، يا بهشت و يا رحمت خدا بوده باشد.
آرى، اين نامحرم بايد از اينجا بيرون رود كه ديگر جاى او نيست، اينجا جاى پاكان و مقربان است، نه جاى آلودگان، سركشان و تاريكدلان.
«رَجِيم» از ماده «رجم» به معنى سنگسار كردن است، و چون لازمه آن طرد مىباشد، گاه در اين معنى به كار مىرود.
***
آن گاه افزود: «مسلماً لعنت من بر تو تا روز قيامت ادامه خواهد يافت» و هميشه مطرود از رحمت من خواهى بود «وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ».
***