مُوسَى لاتَفْرَحْ بِكَثْرَةِ الْمَالِ وَ لَاتَدَعْ ذِكْرِي عَلَى كُلِّ حَالٍ فَإِنَّ كَثْرَةَ الْمَالِ تُنْسِي الذُّنُوبَ وَ إِنَّ تَرْكَ ذِكْرِي يُقْسِى الْقُلُوبَ: «خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرستاد: اى موسى! از فزونى اموال خوشحال مباش، و ياد مرا در هيچ حال ترك مكن؛ چرا كه فزونى مال (غالباً) موجب فراموش كردن گناهان است، و ترك ياد من، قلب را سخت مى‌كند»!. «١»
در حديث ديگرى از اميرمؤمنان عليه السلام آمده است: مَا جَفَّتِ الدُّمُوعُ إِلَّا لِقَسْوَةِ الْقُلُوبِ وَ مَا قَسَتِ الْقُلُوبُ إِلَّا لِكَثْرَةِ الذُّنُوبِ!: «اشك‌ها خشك نمى‌شوند مگر به خاطر سختى دل‌ها، و دل‌ها سخت و سنگين نمى‌شود، مگر به خاطر فزونى گناه»!. «٢»
در حديث ديگرى آمده: از جمله پيام‌هاى پروردگار به موسى عليه السلام اين بود: يَا مُوسَى لَاتُطَوِّلْ فِي الدُّنْيَا أَمَلَكَ فَيَقْسُوَ قَلْبُكَ وَ الْقَاسِي الْقَلْبِ مِنِّي بَعِيدٌ: «اى موسى! آرزوهايت را در دنيا دراز مكن، كه قلبت سخت و انعطاف ناپذير مى‌شود، و سنگدلان از من دورند»!. «٣»
و بالاخره در حديث ديگرى از اميرمؤمنان على عليه السلام چنين آمده: لَمَّتَانِ لَمَّةٌ مِنَ الشَّيْطَانِ وَ لَمَّةٌ مِنَ الْمَلَكِ، فَلَمَّةُ الْمَلَكِ الرِّقَّةُ وَ الْفَهْمُ، وَ لَمَّةُ الشَّيْطَانِ السَّهْوُ وَ الْقَسْوَةُ: «دو گونه القاء وجود دارد: القاى شيطانى و القاى فرشته، القاى فرشته، باعث نرمى قلب و فزونى فهم مى‌شود، و القاى شيطانى موجب سهو و قساوت قلب مى‌گردد». «٤»
به هر حال، براى به دست آوردنِ شرح صدر، و رهائى از قساوت قلب، بايد