تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١
همه اين كيفرها به دور و بركنارند» «إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ». «١»
واژه «عِبادَ اللَّهِ» به تنهائى براى بيان ارتباط اين گروه، به خداوند كافى است، ولى هنگامى كه «مخلصين» در كنار آن قرار مىگيرد، عمق و جان ديگرى به آن مىبخشد، آن هم «مخلص» به صورت «صيغه اسم مفعول» كسى كه خدا او را خالص كرده است، خالص، از هر گونه شرك و ريا، و از هر گونه وسوسههاى شيطانى و شوائب هواى نفس.
آرى، تنها اين گروهند كه به اعمالشان جزا داده نمىشوند، بلكه خدا با فضل و كرم با آنها رفتار مىكند و بى حساب پاداش مىگيرند.
***
نكته:
پاداش مخلصين
دقت در آيات قرآن، نشان مىدهد كه «مُخْلِص» (به كسر لام) بيشتر در مواردى به كار رفته كه انسان در مراحل خودسازى است، و هنوز به تكامل لازم نرسيده است، ولى «مُخْلَص» (به فتح لام) به مرحلهاى گفته مىشود كه، انسان بعد از مدتى جهاد با نفس و طى مراحل معرفت و ايمان، به مقامى مىرسد كه از نفوذ وسوسههاى شياطين مصونيت پيدا مىكند، چنان كه قرآن از قول «ابليس» نقل مىكند: فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ* إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ: «به عزتت سوگند كه همه آنها را* جز بندگان مخلصت گمراه خواهم كرد»!. «٢»