عقلى در قالب‌هاى حسى مجسم شود.
بخش چهارم: از يكى از انواع شرك كه مى‌توان آن را «بدترين نوع شرك» دانست- يعنى اعتقاد به رابطه خويشاوندى ميان خداوند و جن و خداوند و فرشتگان- بحث مى‌كند، و در جمله‌هاى كوتاهى چنان اين عقيده پوشالى را در هم مى‌كوبد كه كمترين بهائى براى آن باقى نمى‌ماند.
و سرانجام بخش پنجم كه آخرين بخش اين سوره است، و در چند آيه كوتاه مطرح شده، پيروزى لشكر حق را بر لشكر كفر و شرك و نفاق، و گرفتار شدن آنها را در چنگال عذاب الهى، ضمن تنزيه و تقديس پروردگار از نسبت‌هاى ناروائى كه مشركان به او مى‌دهند بيان مى‌دارد و سوره را با حمد و ستايش پروردگار پايان مى‌دهد.
***
فضيلت تلاوت سوره «صافات»
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ وَ الصَّافَاتِ اعْطِىَ مِنَ الأجْرِ عَشْرُ حَسَناتٍ، بِعَدَدِ كُلِّ جِنٍّ وَ شَيْطانٍ، و تَباعَدَتْ عَنْهُ مَرَدَةُ الشَّياطِينِ، وَ بَرَءَ مِنْ الشِّرْكِ، وَ شَهِدَ لَهُ حافِظاهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّهُ كانَ مُؤْمِناً بِالْمُرْسَلِينَ: «كسى كه سوره صافات را بخواند به عدد هر جنى و شيطانى ده حسنه به او داده مى‌شود، شياطين متمرد از او فاصله مى‌گيرند، و از شرك پاك مى‌شود و دو فرشته‌اى كه مأمور حفظ او هستند، در قيامت درباره او شهادت مى‌دهند كه به رسولان خداوند ايمان داشته است» «١».
و در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام چنين مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الصَّافَّاتِ فِي كُلِّ يَوْمِ جُمُعَةٍ لَمْ يَزَلْ مَحْفُوظاً مِنْ كُلِّ آفَةٍ مَدْفُوعاً عَنْهُ كُلُّ بَلِيَّةٍ