تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٨

٦٥ قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
٦٦ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ
٦٧ قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ
٦٨ أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ
٦٩ ما كانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلى‌ إِذْ يَخْتَصِمُونَ
٧٠ إِنْ يُوحى‌ إِلَيَّ إِلَّا أَنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
ترجمه:
٦٥- بگو: «من تنها يك بيم دهنده‌ام؛ و هيچ معبودى جز خداوند يگانه قهّار نيست!
٦٦- پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است، پروردگار عزيز و غفّار»!
٦٧- بگو: «اين خبرى بزرگ است،
٦٨- كه شما از آن روى گردانيد!
٦٩- من از ملأ اعلى‌ (و فرشتگانِ عالَم بالا) به هنگامى كه (درباره آدم) مخاصمه مى‌كردند خبر ندارم!
٧٠- تنها چيزى كه به من وحى مى‌شود اين است كه من انذاركننده آشكارى هستم»!
تفسير:
من يك بيم دهنده‌ام!
از آنجا كه تمام بحث‌هاى گذشته، چه آنها كه از مجازات دردناك دوزخيان