تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠
١٣- بگو: «من اگر نافرمانى پروردگارم كنم، از عذاب روز بزرگ (قيامت) مىترسم»!
١٤- بگو: «من تنها خدا را مىپرستم در حالى كه دينم را براى او خالص مىكنم.
١٥- شما هر چه را جز او مىخواهيد بپرستيد»! بگو: «زيانكاران واقعى آنانند كه سرمايه وجود خويش و بستگانشان را در روز قيامت از دست دادهاند. آگاه باشيد زيان آشكار همين است»!
١٦- براى آنان از بالاى سرشان سايبانهائى از آتش، و در زير پايشان نيز سايبانهائى (از آتش) است؛ اين چيزى است كه خداوند با آن بندگانش را مىترساند، اى بندگان من! از (نافرمانى) من بپرهيزيد!
تفسير:
خطوط اصلى برنامه بندگان مخلص
در تعقيب آيات در بحث گذشته كه مقايسهاى ميان مشركان مغرور و مؤمنان مطيع فرمان خدا و نيز ميان عالمان و جاهلان شده بود، در آيات مورد بحث، خطوط اصلى برنامههاى بندگان راستين و مخلص را ضمن «هفت دستور» طى چند آيه، و هر آيه با خطاب «قُل»، بيان شده است.
نخست از «تقوا» شروع مىكند، و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مىدهد: «بگو! اى بندگان مؤمن من! از پروردگار خود بپرهيزيد و تقوا را پيشه كنيد» «قُلْ يا عِبادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ». «١»
آرى، «تقوا» كه همان خويشتندارى در برابر گناه، و احساس مسئوليت و تعهد در پيشگاه حق است، نخستين برنامه بندگان مؤمن خدا مىباشد، تقوا