تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠
معنى آتش افروختن و داخل شدن در آتش و يا سوختن و بِرِشته شدن به وسيله آن است، و «فاتن» اسم فاعل از ماده «فتنه» به معنى فتنهگر و اغواكننده است.
***
بعد از اين سه آيه، كه مسأله اختيار انسانها را در برابر فتنهجوئى و اغواگرى بتپرستان روشن مىسازد، ضمن سه آيه ديگر، از مقام والاى فرشتگان خدا سخن مىگويد، همان فرشتگانى كه بتپرستان آنها را دختران خدا مىپنداشتند و جالب اين كه: سخن را از زبان خود آنها بيان مىكند و مىگويد: «هر يك از ما مقام معلومى داريم» «وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ». «١»
***
«و ما همگى براى اطاعت فرمان خدا به صف ايستادهايم، و چشم بر امر او داريم» «وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ».
***
«و ما همگى تسبيح او مىگوئيم، و او را از آنچه لايق ذات پاكش نيست منزه مىشمريم» «وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ».
آرى، ما بندگانيم كه جان و دل بر كف داريم، همواره چشم بر امر، و گوش بر فرمانش سپردهايم، ما كجا و فرزندى خدا كجا؟ ما او را از اين نسبتهاى زشت و دروغين منزه مىشمريم، و از اين خرافات و اوهام مشركان، متنفر و بيزاريم!
در حقيقت، آيات سهگانه فوق، به سه قسمت از صفات فرشتگان اشاره مىكند:
نخست اين كه: هر كدام رتبه و منزلتى دارند كه از آن تجاوز نمىكنند.