تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠
ستارگان است كه «شهب» ناميده مىشود كه در آيات بعد به آن اشاره خواهد شد.
***
آن گاه مىافزايد: «آنها نمىتوانند به سخنان فرشتگان عالم بالا گوش فرا دهند، و اسرار غيب را از آنها بشنوند، و هرگاه بخواهند دست به چنين كارى زنند از هر سو، هدف تيرهاى شهاب قرار مىگيرند»! «لايَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ».
***
آرى، «آنها به شدت به عقب رانده مىشوند، و از صحنه آسمان طرد مىگردند، و براى آنها عذاب دائم است» «دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ».
«لايَسَّمَّعُون» (كه به معنى «لايَتَسَمَّعُون» است) مفهومش اين است كه آنها مىخواهند اخبار «ملأ اعلى» را بشنوند، اما به آنها اجازه داده نمىشود.
«ملأ اعلى» به معنى فرشتگان عالم بالا است؛ زيرا «ملأ» در اصل به جماعت و گروهى گفته مىشود كه: بر نظر واحدى اتفاق دارند، و چشم ديگران را با اين هماهنگى و وحدت پر مىكنند، و اشراف و اعيان و اطرافيان مراكز قدرت را نيز «ملأ» مىگويند؛ زيرا كه وضع ظاهرى آنها چشمپركن است، ولى هنگامى كه توصيف به «اعلى» مىشود، اشاره به ملائكه كرام و فرشتگان والامقام حق است.
«يُقْذَفُون» از ماده «قذف» به معنى پرتاب كردن و تير انداختن به مكان دور است، و منظور در اينجا طرد «شياطين» به وسيله «شهب» مىباشد كه بعداً به شرح و تفسير آن خواهيم پرداخت، و اين نشان مىدهد كه خداوند حتى به آنها اجازه نمىدهد به قلمرو «ملأ اعلى» نزديك شوند.
«دُحُوراً» از ماده «دحر» (بر وزن دهر)، به معنى راندن و دور ساختن است،