اين آيات مى‌آيد و به «داود» عليه السلام خطاب مى‌كند: ما تو را جانشين خود در روى زمين قرار داديم، لذا از روى حق و عدالت، در ميان مردم داورى كن و از هوا و هوس پيروى منما.
اين تعبير، نشان مى‌دهد كه لغزش «داود» عليه السلام در طرز قضاوت و داورى بوده است.
به اين ترتيب، در آيات فوق، چيزى كه مخالف شأن و مقام اين پيامبر بزرگ باشد، وجود ندارد.
***
٢- داستان خرافى تورات در مورد داود
اكنون به «تورات» مراجعه مى‌كنيم، تا ببينيم در اين زمينه چه مى‌گويد؟ و هم ريشه بعضى از تفسيرهاى افراد ناآگاه و بيخبر را پيدا كنيم.
«تورات» در كتاب دوم «اشموئيل» فصل يازده جمله‌هاى ٢ تا ٢٧ چنين مى‌گويد: «واقع شد كه وقت غروب، داود از بسترش برخاست و بر پشت بام خانه ملك، گردش كرد، و از پشت بام زنى را ديد كه خويشتن را شستشو مى‌كرد، و آن زن بسيار خوب صورت و خوش منظر بود، و داود فرستاد و درباره آن زن استفسار نمود، و كسى گفت كه آيا «بت شبع» «١»
دختر «اليعام» زن «اوريّاه حِتّى» «٢»
نيست؟
و داود ايلچيان را فرستاد و او را گرفت، و او نزد وى آمده، داود، با او خوابيد و او بعد از تميز شدن از نجاستش، به خانه خود رفت، و زن حامله شده، فرستاد