را در زندگى انسان‌ها روشن مى‌سازد.
رواياتى كه در اين زمينه در منابع اسلامى وارد شده بسيار قابل دقت است‌از جمله، حديث معروفى است كه از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و هم از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده كه فرمودند: أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اثْنَانِ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ:
«اى مردم! وحشتناكترين چيزى كه از ناحيه آن بر شما مى‌ترسم، دو چيز است: پيروى از هوا و آرزوهاى دور و دراز، اما پيروى هوا، شما را از حق باز مى‌دارد، و آرزوهاى دور و دراز، قيامت را به دست فراموشى مى‌سپارد». «١»
سزاوار است اين جمله، با آب طلا نوشته شود و در برابر ديدگان همه، مخصوصاً حكمرانان، قضات و مسئولين امور قرار گيرد.
در روايت ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: ثَلَاثٌ مُوبِقَاتٌ شُحٌّ مُطَاعٌ وَ هَوىً مُتَّبَعٌ وَ إِعْجَابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ: «سه چيز است كه آدمى را هلاك مى‌كند:
بخلى كه مورد اطاعت باشد، و هواى نفسى كه از آن پيروى نمايد، و راضى بودن انسان از خويشتن»!. «٢»
***
سپس به دنبال بحث از سرگذشت داود و خلافت الهى او در زمين، سخن از هدفدار بودن جهان هستى به ميان مى‌آورد، تا جهت حكومت بر زمين كه جزئى از آن است، مشخص گردد، مى‌فرمايد: «ما آسمان و زمين و آنچه را در ميان اين دو است باطل و بيهوده نيافريده‌ايم، اين گمان كافران است، واى بر كافران از