بر اين بيمارى مى‌افزايد». «١»
جالب‌ترين تفسير براى «قلب سليم» را امام صادق عليه السلام بيان فرموده: آنجا كه مى‌خوانيم: الْقَلْبُ السَّلِيمُ الَّذِي يَلْقَى رَبَّهُ وَ لَيْسَ فِيهِ أَحَدٌ سِوَاهُ: «قلب سليم قلبى است كه خدا را ملاقات كند، در حالى كه هيچ كس جز او در آن نباشد». «٢»
و اين تعبير، جامع همه اوصاف گذشته است.
و نيز در روايت ديگرى از همان امام عليه السلام آمده است كه: صاحِبُ النِّيَّةِ الصَّادِقَةِ صاحِبُ الْقَلْبِ السَّلِيْمِ، لِأَنَّ سَلامَةُ الْقَلْبِ مِنْ هَواجِسِ الْمَحْذُوراتِ بِتَخْلِيْصِ النِّيَّةَ لِلَّهِ فِى الامُورِ كُلِّها: «كسى كه نيت صادقى دارد صاحب قلب سليم است، چرا كه سلامت قلب از شرك و شك، نيت را در همه چيز خالص مى‌كند». «٣»
درباره اهميت قلب سليم همين بس، كه قرآن مجيد آن را تنها سرمايه نجات روز قيامت شمرده، چنان كه در سوره «شعراء» آيات ٨٨ و ٨٩ از زبان همين پيامبر بزرگ ابراهيم عليه السلام مى‌خوانيم: يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ* إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ: «روزى كه اموال و فرزندان سودى به حال انسان نمى‌بخشند* جز كسى كه با قلب سليم در پيشگاه خداوند حضور يابد». «٤»
***
آرى، ابراهيم عليه السلام با قلب سليم، روح پاك، اراده نيرومند و عزم راسخ مأمور مبارزه با بت‌پرستان شد، و از پدر (عمو) و قوم خودش آغاز كرد، چنان كه قرآن مى‌گويد: «به خاطر بياور هنگامى را كه به پدر و قومش گفت: اينها چيست كه