تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١
ج: «الياس» همان «خضر» است.
در حالى كه، بعضى ديگر، معتقدند «الياس» از دوستان «خضر» است، و هر دو زندهاند، با اين تفاوت كه «الياس» عليه السلام مأموريتى در خشكى دارد، ولى «خضر» عليه السلام در جزائر و درياها، بعضى ديگر، مأموريت «الياس» عليه السلام را در بيابانها و مأموريت «خضر» عليه السلام را در كوهها مىدانند، و براى هر دو، عمر جاودان قائلند، بعضى نيز «الياس» عليه السلام را فرزند «اليسع» عليه السلام دانستهاند.
د: «الياس» عليه السلام همان «ايليا» پيامبر بنى اسرائيل معاصر «آجاب» پادشاه بنى اسرائيل بود كه خداوند او را براى تخويف و هدايت اين پادشاه جبار فرستاده.
بعضى، او را نيز «يحيى» تعميد دهنده «مسيح» دانستهاند.
اما آنچه با ظاهر آيات قرآن هماهنگ است، اين است كه: اين كلمه مستقلًا نام يكى از پيامبران است- غير از آنها كه نامشان در قرآن آمده،- كه براى هدايت يك قوم بتپرست مأمور گرديد، و اكثريت آن قوم به تكذيب او برخاستند، اما گروهى از مؤمنان مخلص به او گرويدند.
و به طورى كه قبلًا هم اشاره كرديم، بعضى با توجه به اين كه: نام بت بزرگ اين قوم «بعل» بوده، معتقدند: اين پيامبر از سرزمين «شامات» برخاست، و مركز فعاليت او را شهر «بعلبك» مىدانند كه امروز جزء «لبنان» است و در مرز «سوريه» قرار دارد.
به هر حال، درباره اين پيامبر داستانهاى مختلفى در كتابها آمده است كه چون مورد اعتماد و اطمينان نبود از نقل آن صرف نظر مىكنيم. «١»
***