ولى در مورد بهشتيان، نخستين سخن «سلام و درود و احترام و اكرام است» و سپس دعوت ورود به بهشت جاويدان!.
جمله «طِبْتُمْ» از ماده «طيب» (بر وزن صيد) به معنى پاكيزگى است، و چون بعد از سلام و درود قرار گرفته، مناسب اين است: مفهوم «انشائى» داشته باشد، يعنى پاك و پاكيزه باشيد، و خوش و خرم بمانيد، و يا به تعبير ديگر: «گوارا باد بر شما اين نعمت‌هاى پاك، اى پاك‌سرشتانِ پاكدل».
ولى بسيارى از مفسران، اين جمله را به معنى «خبرى» تفسير كرده‌اند و گفته‌اند: فرشتگان به آنها مى‌گويند: شما از هر آلودگى و پليدى پاك شده‌ايد، و با ايمان و عمل صالح، قلب و روح شما پاك گرديده، و از گناهان و معاصى نيز پاك شده‌ايد، و حتى بعضى، روايتى نقل كرده‌اند كه: بر در بهشت درختى است كه دو چشمه آب زلال، از پاى آن مى‌جوشد، مؤمنان از يك چشمه مى‌نوشند، و باطن آنها پاك مى‌شود، و در چشمه ديگرى خود را شستشو مى‌دهند، و ظاهر آنها پاك مى‌شودو اينجاست كه خازنان بهشت، به آنها مى‌گويند: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ». «١»

قابل توجه اين كه: هم در مورد دوزخيان تعبير به «خلود» و جاودانگى شده و هم در مورد بهشتيان، تا گروه اول، بدانند هيچ راه نجاتى وجود ندارد، و گروه دوم، نيز هيچ گونه نگرانى از زوال نعمت الهى به خود راه ندهند.
***
در آيه بعد، چهار جمله كوتاه و پر معنى كه حاكى از نهايت خشنودى و رضايت خاطر بهشتيان است از آنها نقل مى‌كند: «آنها مى‌گويند: حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه به وعده خويش درباره ما وفا كرد» «وَ قالُوا الْحَمْدُ