تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩
١١٤ وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ
١١٥ وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
١١٦ وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ
١١٧ وَ آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ
١١٨ وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ
١١٩ وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ
١٢٠ سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ
١٢١ إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
١٢٢ إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
ترجمه:
١١٤- ما به موسى و هارون نعمت بخشيديم!
١١٥- و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم!
١١٦- و آنها را يارى كرديم تا بر دشمنان خود پيروز شدند!
١١٧- ما به آن دو، كتاب روشنگر داديم.
١١٨- و آن دو را به راه راست هدايت نموديم!
١١٩- و نام نيكشان را در اقوام بعد باقى گذارديم!
١٢٠- سلام بر موسى و هارون!
١٢١- ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم!
١٢٢- آن دو از بندگان مؤمن ما بودند!