تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧
٣٥ إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
٣٦ وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ
٣٧ بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ
٣٨ إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ
٣٩ وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
٤٠ إِلاَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
ترجمه:
٣٣- (آرى) همه آنها [: پيشوايان و پيروان گمراه] در آن روز در عذاب الهى مشتركند!
٣٤- ما اين گونه با مجرمان رفتار مىكنيم!
٣٥- چرا كه وقتى به آنها گفته مىشد: «معبودى جز خدا وجود ندارد»، تكبر و سركشى مىكردند؛
٣٦- و پيوسته مىگفتند: «آيا ما معبودان خود را به خاطر شاعرى ديوانه رها كنيم»؟!
٣٧- چنين نيست، او حق را آورده و پيامبران پيشين را تصديق كرده است!
٣٨- اما شما به طور مسلّم عذاب دردناك را خواهيد چشيد!
٣٩- و جز به آن چه انجام مىداديد كيفر داده نمىشويد،
٤٠- جز بندگان مخلص خدا (كه از اين كيفرها بركنارند)!
تفسير:
سرنوشت اين پيشوايان و آن پيروان
به دنبال بيان مخاصمه پيروان و پيشوايان گمراه در قيامت در كنار دوزخ كه