تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٣
مىگويد، و روشن مىسازد كه اين فرياد عظيم از قبيل امواج صوتى معمولى ما نيست، فريادى است، برتر و بالاتر، با امواجى فوقالعاده سريعتر از امواج نور كه پهنه زمين و آسمان را در فاصلهاى كوتاه طى مىكند، بار اول، مرگ آفرين است، و بار ديگر زندهگر و حياتبخش!
اين مسأله كه چگونه ممكن است صدا اين چنين مرگآفرين باشد، اگر در گذشته براى بعضى شگفتانگيز بود، امروز براى ما تعجبى ندارد، چرا كه بسيار شنيدهايم، موج انفجار گوشها را كر، بدنها را متلاشى، و حتى خانهها را ويران مىسازد، انسانهائى را از جاى خود برداشته، به فاصلههاى دوردست پرتاب مىكند، بسيار ديده شده است كه حركت سريع يك هواپيما و به اصطلاح شكستن ديوار صوتى، چنان صداى وحشتناك و امواج ويرانگرى به وجود مىآورد، كه شيشههاى عمارتها را در شعاع وسيعى خرد مىكند.
جائى كه نمونههاى كوچك امواج صوتى، كه به وسيله انسانها ايجاد شده اين چنين اثراتى از خودشان مىدهد، آن صيحه عظيم الهى، آن انفجار بزرگ جهانى چه آثارى به بار خواهد آورد؟!
به همين دليل، جاى تعجب نيست كه، امواجى هم در نقطه مقابل آن، تكان دهنده و بيداركننده و احياگر باشد، هر چند تصور آن، امروز براى ما ممكن نيست، ولى بيدار كردن افراد خواب را، با فرياد و يا به هوش آوردن انسانهاى بىهوش را با شوكهاى شديد، لااقل ديدهايم، و باز تكرار مىكنيم، ما با علم محدودمان تنها شبحى از اين امور از دور مىبينيم.
***
٣- چه كسانى مستثنى هستند؟
چنان كه ديديم در آيه مورد بحث، مىگويد: همه اهل آسمانها و زمين