مى‌شوند، و به پا مى‌خيزند و در انتظار حسابند.
قرآن مجيد، از اين دو حادثه به عنوان «نفخ صور» تعبير كرده است كه تعبير كنائى زيبائى است از حوادث ناگهانى و همزمان، زيرا «نفخ» به معنى دميدن و «صور» به معنى شيپور يا شاخ ميان تهى است، كه معمولًا براى حركت قافله، يا لشكر، يا براى توقف آنها به صدا درمى‌آوردند، البته آهنگ اين دو، با هم متفاوت بوده، شيپور توقف، قافله را يك جا متوقف مى‌كرد، و شيپور حركت، اعلام شروع حركت قافله بود.
اين تعبير، ضمناً بيانگر سهولت امر است و نشان مى‌دهد كه خداوند بزرگ، با يك فرمان كه به سادگى دميدن در يك شيپور است، اهل آسمان و زمين را مى‌ميراند و با يك فرمان كه آن هم شبيه به «شيپور رحيل و حركت» است، همه را زنده مى‌كند.
بارها گفته‌ايم، الفاظ ما كه براى زندگى روزمرّه محدود خودمان، وضع شده، عاجزتر از آن است كه، بتواند حقايق مربوط به جهان ماوراء طبيعت، يا پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر را دقيقاً بيان كند، به همين دليل، بايد از الفاظ معمولى، معانى وسيع‌تر و گسترده‌ترى استفاده شود، منتها با توجه به قرائن موجود.
توضيح اين كه: در قرآن مجيد، از حادثه پايان جهان و آغاز جهان ديگر تعبيرات مختلفى آمده است:
در آيات متعددى (متجاوز از ده مورد) سخن از «نفخ صور» به ميان آمده. «١»
در يك مورد، تعبير به «نقر در ناقور» شده، كه آن نيز به معنى دميدن در