تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٩
٦٥ وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
٦٦ بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ
٦٧ وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
ترجمه:
٦٥- به تو و همه پيامبران پيشين وحى شده كه اگر مشرك شوى، تمام اعمالت تباه مىشود و از زيانكاران خواهى بود!
٦٦- بلكه تنها خداوند را عبادت كن و از شكرگزاران باش!
٦٧- آنها خدا را آن گونه كه شايسته است نشناختند، در حالى كه تمام زمين در روز قيامت در قبضه اوست و آسمانها پيچيده در دست او؛ خداوند منزه و برتر است از شريكهائى كه براى او مىپندارند.
تفسير:
اگر مشرك شوى اعمالت بر باد مىرود!
اين آيات، همچنان مسائل مربوط به «شرك و توحيد» را كه در آيات قبل از آن سخن بود، تعقيب مىكند.
در آيه نخست، با لحن قاطع، خطر شرك را بازگو كرده، مىفرمايد: «به تو و به همه انبياى پيشين وحى فرستاده شده است كه: اگر مشرك شوى مسلماً