يَسْتَهْزِؤُنَ».
در حقيقت، چهار موضوع، در ارتباط با مشركان و ظالمان در اين آيات بيان شده است:
نخست اين كه: هول و وحشت عذاب الهى در آن روز، به قدرى زياد است كه اگر دو چندان تمام ثروت و اموال روى زمين را در اختيار داشته باشند، همه را مى‌دهند، تا از عذاب رهائى يابند، اما در آنجا معامله‌اى صورت نمى‌گيرد.
ديگر اين كه، انواعى از مجازات الهى كه هرگز به فكر آنها خطور نمى‌كرد در برابر آنان ظاهر مى‌شود.
سوم اين كه، سيئات اعمالشان در برابر آنها حضور پيدا مى‌كند و تجسم مى‌يابد.
چهارم آن كه، آنچه را در مورد معاد شوخى مى‌پنداشتند به صورت واقعيت عينى مى‌بينند، و تمام درهاى نجات، به روى آنها بسته مى‌شود.
با توجه به اين كه، مى‌گويد «سيئات اعمال آنها آشكار مى‌شود» آيه فوق دليل ديگرى خواهد بود بر مسأله تجسم اعمال، زيرا لزومى ندارد كه كلمه مجازات و كيفر، در تقدير گرفته شود.
***