گمان نمى‌كردند» «وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ‌يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ».
و عذاب‌هائى را با چشم خود مى‌بينند كه هرگز به فكر آنها خطور نمى‌كرد!
به علاوه، آنها تنها به لطف خداوند، مغرور بودند، در حالى كه از خشم و غضب و قهاريت او غفلت داشتند.
و احياناً، اعمالى انجام مى‌دادند كه آن را حسنات مى‌پنداشتند در حالى كه گاه، از گناهان بزرگ بوده، و به هر حال مسائلى در اين جهان براى آنها ظاهر مى‌شود كه هرگز آن را باور نمى‌كردند.
اين، درست نقطه مقابل وعده نيكى است كه به مؤمنان داده، و فرموده: فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ: «كسى نمى‌داند چه پاداش‌هائى براى او پنهان داشته شده است كه مايه روشنى چشم‌ها است». «١»
نقل مى‌كنند: يكى از مسلمانان در آستانه مرگ، بسيار جزع و بى‌تابى مى‌كرد هنگامى كه علت آن را پرسيدند، گفت: من به فكر اين آيه افتادم كه خدا مى‌گويد:
«وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ‌يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ»، وحشت، وجود مرا فرا گرفته و از اين مى‌ترسم، مبادا از سوى خدا امورى بر من آشكار شود، كه هرگز گمان نمى‌كردم. «٢»
***
آيه بعد، توضيح يا تكميل براى مطلبى است كه در آيه قبل گذشت، مى‌فرمايد: «در آن روز اعمال زشتى را كه انجام داده‌اند، براى آنها ظاهر مى‌شود» «وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا».
«و آنچه را به باد استهزا مى‌گرفتند، بر سر آنها مى‌آيد» «وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ