مفسر بزرگ اسلام، «طبرسى»، در «مجمع البيان» و «ابوالفتوح رازى» در تفسير «روح الجنان»، آن را از ائمه اهلبيت عليهم السلام نقل كرده‌اند.
اما جمعى از علما و مفسران اهل سنت آن را از «ابو هريره» از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله يا از طرق ديگر از جمله:
«علامه ابن مغازلى» در «مناقب»، «علامه گنجى» در «كفاية الطالب»، «قرطبى» مفسر معروف، در تفسيرش، «علامه سيوطى» در «درّ المنثور» و همچنين «آلوسى» در «روح المعانى». «١»

همان گونه كه قبلًا نيز اشاره كرديم، اين گونه تفسيرها براى بيان روشن‌ترين مصداق‌ها است، و بدون شك على عليه السلام در ميان پيروان و تصديق‌كنندگان پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در صف مقدم جاى دارد و نخستين «صديق» او است.
احدى از علماى اسلام منكر اين واقعيت نيست كه، على عليه السلام از ميان مردان، نخستين كسى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله را تصديق كرد.
تنها خرده‌گيرى كه از ناحيه بعضى شده، اين است كه: مى‌گويند او در زمانى ايمان آورد كه ١٠ يا ١٢ ساله بود و اسلام او در آن زمان رسميت نداشت!
ولى اين سخن، بسيار عجيب به نظر مى‌رسد، زيرا چگونه چنين چيزى صحيح است با اين كه، پيامبر صلى الله عليه و آله، اسلام او را پذيرفت، و او را «وزير» و «وصىّ» خود خطاب كرد، و در كلمات پيامبر صلى الله عليه و آله كراراً از او به عنوان «أَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْن»- يا- «أَوَّلُكُمْ اسْلاماً» ياد شده است كه ما مدارك آن را از كتب دانشمندان اهل سنت، در جلد هشتم همين تفسير، ذيل آيه ١٠ سوره «توبه» (صفحه ١٠٣ به بعد) مشروحاً آورديم.