استقامت برترين اجر و پاداش را در پيشگاه خدا دارند، و اهميت هيچ عملى به پايه صبر و استقامت نمى‌رسد.
شاهد اين سخن، حديث معروفى است كه امام صادق عليه السلام از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند: اذا نُشِرَتِ الدَّواوِيْنُ وَ نُصِبَتِ الْمَوازِيْنُ، لَمْ‌يُنْصَبْ لِأَهْلِ الْبَلاءِ مِيْزانٌ، وَ لَمْ‌يُنْشَرْ لَهُمْ دِيْوانٌ، ثُمَّ تَلا هذِهِ الْآيَةَ: إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ:
«هنگامى كه نامه‌هاى اعمال گشوده مى‌شود، و ترازوهاى عدالت پروردگار نصب مى‌گردد، براى كسانى كه گرفتار بلاها و حوادث سخت شدند و استقامت ورزيدند، نه ميزان سنجشى نصب مى‌شود، و نه نامه عملى گشوده خواهد شد، سپس پيامبر، به عنوان شاهد سخنش آيه فوق را تلاوت فرمود كه خداوند اجر صابران را بى‌حساب مى‌دهد». «١»
بعضى معتقدند: اين آيه درباره نخستين هجرت مسلمانان يعنى هجرت گروه عظيمى به سركردگى «جعفر بن ابيطالب» به سرزمين «حبشه» نازل شده است و بارها گفته‌ايم: شأن نزول‌ها در عين اين كه: مفاهيم آيات را روشن مى‌كند، آنها را محدود نمى‌سازد.
***
در پنجمين دستور، سخن از مسأله «اخلاص، و توحيد خالص» از هر گونه شائبه شرك، به ميان آمده، اما در اينجا لحن كلام عوض مى‌شود و پيامبر صلى الله عليه و آله از وظائف و مسئوليت‌هاى خودش سخن مى‌گويد، مى‌فرمايد: «بگو:
من مأمورم كه خدا را پرستش كنم، در حالى كه دين خود را براى او خالص كرده