تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠
١٦ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
١٧ أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ
١٨ قُلْ نَعَمْ وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ
١٩ فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ
٢٠ وَ قالُوا يا وَيْلَنا هذا يَوْمُ الدِّينِ
٢١ هذا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
٢٢ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ وَ ما كانُوا يَعْبُدُونَ
٢٣ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ
ترجمه:
١٦- «آيا هنگامى كه مُرديم و به خاك و استخوان مبدل شديم، بار ديگر برانگيخته خواهيم شد؟!
١٧- و آيا پدران نخستين ما (باز مىگردند)»؟!
١٨- بگو: «آرى، همه شما زنده مىشويد، در حالى كه خوار خواهيد بود!
١٩- تنها يك صيحه عظيم واقع مىشود، ناگهان همه نگاه مىكنند!
٢٠- و مىگويند: «اى واى بر ما، اين روز جزا است»!
٢١- (آرى) اين همان روز جدائى (حق از باطل) است كه شما آن را تكذيب مىكرديد!
٢٢- (به فرشتگان دستور داده مىشود:) ظالمان و همرديفانشان و آنچه را مىپرستيدند
٢٣- (آرى آنچه را) جز خدا مىپرستيدند جمع كنيد و به سوى راه دوزخ هدايتشان كنيد!
تفسير: