زشت و نكوهيده گفته شود كم است.
و چه زيبا فرمود اميرمؤمنان على عليه السلام: فَعَدُوُّ اللَّهِ إِمَامُ الْمُتَعَصِّبِينَ وَ سَلَفُ الْمُسْتَكْبِرِينَ الَّذِي وَضَعَ أَسَاسَ الْعَصَبِيَّةِ وَ نَازَعَ اللَّهَ رِدَاءَ الْجَبْرِيَّةِ وَ ادَّرَعَ لِبَاسَ التَّعَزُّزِ وَ خَلَعَ قِنَاعَ التَّذَلُّلِ أَ لَا تَرَوْنَ كَيْفَ صَغَّرَهُ اللَّهُ بِتَكَبُّرِهِ وَ وَضَعَهُ بِتَرَفُّعِهِ فَجَعَلَهُ فِي الدُّنْيَا مَدْحُوراً وَ أَعَدَّ لَهُ فِي الآخِرَةِ سَعِيراً:
«اين دشمن خدا شيطان، پيشواى متعصبان و سلف مستكبران است كه اساس تعصب، تكبر و خودخواهى را پى‌ريزى كرد، و با خداوند در مقام جبروتيش به ستيز و منازعه برخاست، لباس خود بزرگ‌بينى، بر تن پوشانيد، و پوشش تواضع و فروتنى را كنار گذاشت.
آيا نمى‌بينيد چگونه خداوند، او را به خاطر تكبرش كوچك كرد؟ و بر اثر بلندپروازيش، پست و خوار گردانيد؟ در دنيا مطرودش ساخت، و در آخرت آتش سوزان دوزخ را براى او آماده كرده است»!. «١»
***