تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٠
سوى خدا.
***
نكتهها:
١- درسهاى مهمى از داستان ايوب
با اين كه: مجموع سرگذشت اين پيامبر شكيبا تنها در چهار آيه اين سوره آمده، اما همين مقدار كه قرآن بيان داشته الهامبخش حقايق مهمى است:
الف: آزمون الهى آن قدر وسيع و گسترده است كه حتى انبياء بزرگ با شديدترين و سختترين آزمايشها آزموده مىشوند، چرا كه طبيعت زندگى اين جهان، بر اين اساس گذارده شده، و اصولًا بدون آزمايشهاى سخت، استعدادهاى نهفته انسانها شكوفا نمىشود.
ب: «فرج بعد از شدت» نكته ديگرى است كه در اين ماجرا نهفته است، هنگامى كه امواج حوادث و بلا از هر سو انسان را در فشار قرار مىدهد، نه تنها نبايد مأيوس و نوميد گشت، بلكه بايد آن را نشانه و مقدمهاى بر گشوده شدن درهاى رحمت الهى دانست، چنان كه اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد:
عِنْدَ تَنَاهِي الشِّدَّةِ تَكُونُ الْفَرْجَةُ وَ عِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ الْبَلَاءِ يَكُونُ الرَّخَاءُ: «هنگامى كه سختىها به اوج خود مىرسد فرج نزديك است، و هنگامى كه حلقههاى بلا تنگتر مىشود، راحتى و آسودگى فرا مىرسد». «١»
ج: از اين ماجرا به خوبى بعضى از فلسفههاى بلاها و حوادث سخت زندگى روشن مىشود، و به آنها كه وجود آفات و بلاها را ماده نقضى بر ضد «برهان نظم» در بحث توحيد مىشمرند، پاسخ مىدهد، كه وجود اين حوادث سخت، گاه در زندگى انسانها از پيامبران بزرگ خدا گرفته، تا افراد عادى، يك