تفسير:
زندگى پر ماجراى ايّوب و مقام صبرش
در آيات گذشته، سخن از سليمان و حشمت او بود، كه قدرت خداداد را نشان مى‌داد و اين خود نويدى بود براى پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان «مكّه» كه آن روز در فشار سختى قرار داشتند.
در آيات مورد بحث، سخن از «ايوب» عليه السلام است كه الگوى صبر و استقامت مى‌باشد، تا به مسلمانان آن روز و امروز و فردا درس مقاومت در برابر مشكلات و ناراحتى‌هاى زندگى دهد، و به پايمردى دعوت كند، و عاقبت محمود اين صبر را روشن سازد.
ايوب عليه السلام سومين پيامبرى است كه در اين سوره، گوشه‌اى از زندگى او مطرح شده، و پيامبر بزرگ ما موظف گرديده سرگذشت او را به ياد آورد، و براى مسلمانان بازگو كند، تا از مشكلات طاقت‌فرسا نهراسند و از لطف و رحمت خدا هرگز مأيوس نشوند.
نام، يا سرگذشت ايوب عليه السلام در چندين سوره از قرآن آمده است: در سوره «نساء» آيه ١٦٣، در سوره «انعام» آيه ٨٤، تنها به ذكر نام او در رديف پيامبران ديگر اكتفا شده كه مقام نبوت او را تثبيت و تبيين مى‌كند، بر خلاف «تورات» كنونى كه او را در زمره پيامبران نشمرده، بلكه او را بنده‌اى متمكن و نيكوكار، داراى اموال و فرزندانِ بسيار مى‌داند.
در سوره «انبياء» آيات ٨٣ و ٨٤ توضيح كوتاهى درباره زندگى او آمده، و در آيات مورد بحث از سوره «ص» مشروح‌تر از هر جاى ديگرِ قرآن شرح حال او ضمن چهار آيه بيان شده است.
نخست مى‌گويد: «بنده ما ايوب را به ياد آور، هنگامى كه پروردگارش را