عطا و بخشش ماست، به هر كس مى‌خواهى (و صلاح مى‌بينى) ببخش، و از هر كس مى‌خواهى (و صلاح مى‌دانى) امساك كن، و حسابى بر تو نيست» «هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ».
تعبير «بِغَيْرِ حِسابٍ» يا اشاره به اين است كه: خداوند به خاطر مقام عدالت تو در اين زمينه اختيارات وسيعى به تو داده، و مورد محاسبه و بازخواست قرار نخواهى گرفت، و يا به اين معنى است كه عطاى الهى بر تو آن قدر زياد است كه هر چه ببخشى، در آن به حساب نمى‌آيد.
بعضى از مفسران، نيز اين تعبير را تنها مربوط به شياطين دربند دانسته‌اند كه هر كس را مى‌خواهى (و صلاح مى‌دانى) آزاد كن، و هر كدام را مصلحت مى‌دانى در بند نگهدار، اما اين معنى بعيد به نظر مى‌رسد؛ زيرا با ظاهر كلمه «عَطائُنا» هماهنگ نيست.
***
٥- پنجمين و آخرين موهبت خداوند بر سليمان مقامات معنوى او بود كه خدا در سايه شايستگى‌هايش به او مرحمت كرده بود، چنان كه در آخرين آيه مورد بحث مى‌فرمايد: «براى او (سليمان) نزد ما مقامى بلند و والا و سرانجامى نيك است» «وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى‌ وَ حُسْنَ مَآبٍ».
اين جمله، در حقيقت پاسخى است به آنها كه ساحت قدس اين پيامبر بزرگ را به انواع نسبتهاى ناروا و خرافى- به پيروى آنچه در «تورات» كنونى آمده است- آلوده ساخته‌اند، و به اين ترتيب، او را از همه اين اتهامات مبرا مى‌شمرد، و مقام او را نزد خداوند گرامى مى‌دارد، حتى تعبير به «حُسْنَ مَآبٍ» كه خبر از عاقبت نيك او مى‌دهد ممكن است اشاره به نسبت ناروائى باشد كه در تورات آمده كه سليمان به خاطر ازدواج با بت‌پرستان، سرانجام به آئين