تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩
بودند، بلكه مايه تسلى همه مؤمنان در بند در همه اعصار و قرون است.
***
نكته:
ده صفت برجسته داود عليه السلام
بعضى از مفسران از چند آيه فوق ده موهبت بزرگ الهى براى داود استفاده كردهاند كه هم مقام والاى اين پيامبر را روشن مىكند و هم ويژگيهاى يك انسان كامل را:
١- به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله با آن عظمت مقام، دستور مىدهد كه در صبر و شكيبائى به داود اقتدا كند، و از تاريخ او كمك گيرد (اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ).
٢- او را به مقام عبوديت و بندگى توصيف مىكند و در حقيقت نخستين ويژگى او را همين مقام عبوديتش مىشمرد (عَبْدَنا داوُدَ) نظير همين معنى را در مورد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در مسأله معراج مىخوانيم آنجا كه مىگويد: سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ ...: «منزه است خداوندى كه بنده خود را شبانه حركت داد ...». «١»
٣- او داراى قوت و قدرت (بر اطاعت پروردگار و پرهيز از گناه و تدبير امور مملكت) بود (ذَا الْأَيْدِ) همان گونه كه در مورد پيغمبر اسلام نيز مىخوانيم: هُوَ الَّذِى ايَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ: «او كسى است كه تو را با يارى خود تقويت كرد، همچنين به وسيله مؤمنان». «٢»
٤- او را به «اوّاب» بودن كه مفهومش بازگشت مكرر و رجوع پىدرپى به ساحت قدس خداوند است توصيف مىكند (إِنَّهُ أَوَّابٌ).
٥- تسخير كوهها را با او در تسبيح صبحگاهان و شامگاهان، از افتخاراتش