مى‌داد، و آنها را لشكر كوچكى از احزاب مغلوب معرفى مى‌كرد، در آيات مورد بحث، گروهى از اين احزاب را كه تكذيب پيامبران كردند و به سرنوشت شومى گرفتار شدند معرفى مى‌كند.
مى‌گويد: «قبل از آنها قوم نوح و عاد و فرعون و ذو الاوتاد و صاحب قدرت، آيات الهى و رسولانش را تكذيب كردند» «كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ».
***
«همچنين قوم ثمود و قوم لوط و اصحاب الايكه (قوم شعيب) اينها احزابى بودند كه به تكذيب پيامبران برخاستند» «وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ أُولئِكَ الْأَحْزابُ». «١»

آرى، اينها شش گروه از احزاب جاهلى و بت‌پرست بودند كه بر ضد پيامبران بزرگى قيام كردند.
«قوم نوح» در برابر اين پيامبر عظيم.
«قوم عاد» در مقابل حضرت «هود».
«فرعون» در برابر «موسى» و «هارون».
«قوم ثمود» در برابر «صالح».
«قوم لوط» در برابر حضرت «لوط».
و «اصحاب الايكه» در برابر «شعيب».
آنها آنچه در توان داشتند در تكذيب و آزار و ايذاء پيامبران و مؤمنان به كار گرفتند، اما سرانجام، عذاب الهى دامانشان را گرفت و همچون مزرعه خشك