تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣١
٤ وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ ٥ أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عُجابٌ ٦ وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هذا لَشَيْءٌ يُرادُ ٧ ما سَمِعْنا بِهذا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ
ترجمه:
٤- آنها تعجب كردند كه بيم دهندهاى از ميان آنان به سويشان آمده، و كافران گفتند: «اين ساحر دروغگوئى است!
٥- آيا او به جاى اين همه خدايان، خداى واحدى قرار داده؟! اين به راستى چيز عجيبى است»!
٦- سركردگان آنها بيرون آمدند و گفتند: برويد و خدايانتان را محكم بچسبيد، اين چيزى است كه خواستهاند (شما را گمراه كنند)!
٧- ما هرگز چنين چيزى در آئين واپسين نشنيدهايم؛ اين تنها يك آئين ساختگى است!
شأن نزول:
درباره اين آيات، شأن نزولى شبيه آنچه در آيات قبل بيان شد، نقل كردهاند و بعيد نيست شأن نزول واحدى باشد كه براى مجموع اين آيات است.
ولى، از آنجا كه اين شأن نزول، مطالب تازهاى دارد ما آن را از تفسير «على