سرى‌هايشان را) اما به زودى آنها نيز نتيجه شوم كار خود را مى‌بينند» «وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ».
به زودى پيروزى تو و مؤمنان، و شكست ذلت‌بار خود را در اين دنيا، و مجازات الهى را در جهان ديگر خواهند ديد.
***
و از آنجا كه اين خيره‌سران بى‌شرم، پيوسته اين سخن را تكرار مى‌كردند كه وعده عذاب الهى چه شد؟ و اگر راست مى‌گوئى چرا معطلى؟ قرآن با لحنى تهديدآميز در پاسخ آنها مى‌گويد: «آيا اينها براى عذاب ما عجله مى‌كنند»؟- گاه، مى‌گويند: «مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ» (اين وعده الهى چه شده؟) و گاه، مى‌گويند: «مَتى‌ هذَا الْفَتْحُ» (اين پيروزى كى خواهد آمد؟)- «أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ».
***
«اما هنگامى كه عذاب ما در صحن خانه‌شان فرود آيد و روزگارشان تيره و تار شود، آن روز مى‌فهمند چه بد و خطرناك است صبح انذار شده‌گان» «فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ». «١»

تعبير به «ساحَة» (صحن خانه و فضاى ميان خانه‌ها) براى اين است كه نزول عذاب را در متن زندگى آنها مجسم كند، و مبدل شدن كانون آرامش آنها را به كانونى از وحشت و اضطراب، نشان دهد.
تعبير به «صَباحُ الْمُنْذَرِينَ» (صبح انذارشدگان) ممكن است اشاره به اين باشد كه عذاب الهى بر اين قوم لجوج و ستمگر- همانند بسيارى از اقوام پيشين- صبحگاهان فرود مى‌آيد.
و يا به اين معنى است كه مردم همگى در انتظار اين هستند كه صبحشان با