تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠
«همانها كه قوياً نهى مىكنند و باز مىدارند» «فَالزَّاجِراتِ زَجْراً».
***
«و آنها كه پىدرپى ذكر (آيات الهى را) تلاوت مىكنند» «فَالتَّالِياتِ ذِكْراً».
اين گروههاى سهگانه كيانند؟ و اين توصيفات درباره چه كسانى است؟ و هدف نهائى از آن چيست؟ مفسران در اينجا سخن بسيار گفتهاند، اما معروف و مشهور آن است كه اينها اوصافى است براى گروههائى از فرشتگان.
گروههائى كه، براى انجام فرمان الهى در عالم هستى به صف ايستاده و آماده فرمانند.
گروههائى از فرشتگان كه، انسانها را از معاصى و گناه باز مىدارند، و وسوسههاى شياطين را در قلوب آنها خنثى مىكنند، و يا مأمور ابرهاى آسمانند و آنها را به هر سو مىرانند و آماده آبيارى سرزمينهاى خشك مىكنند.
و بالاخره گروههائى از فرشتگان كه، آيات كتب آسمانى را به هنگام نزول وحى بر پيامبران مىخوانند «١».
قابل توجه اين كه: «صافات» جمع «صافه» است كه آن نيز به نوبه خود مفهوم جمعى دارد، و اشاره به گروهى است كه صف كشيدهاند، بنابراين