به هر حال، «يونس» عليه السلام سوار بر كشتى شد، اما طبق روايات، ماهى عظيمى سر راه را بر كشتى گرفت، دهان باز كرد، گوئى غذائى مى‌طلبد، سرنشينان كشتى گفتند: به نظر مى‌رسد گناهكارى در ميان ما است! (كه بايد طعمه اين ماهى شود، و چاره‌اى جز استفاده از قرعه نيست) در اينجا قرعه افكندند قرعه به نام «يونس» عليه السلام درآمد!
طبق روايتى قرعه را سه بار تكرار كردند، و هر بار به نام «يونس» عليه السلام در آمد، ناچار «يونس» عليه السلام را گرفتند و در دهان ماهى عظيم پرتاب كردند!
قرآن در آيات مورد بحث، با يك جمله كوتاه به اين ماجرا اشاره كرده مى‌گويد: «يونس با آنها قرعه افكند و مغلوب شد»! «فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ».
«ساهَم» از ماده «سهم» در اصل، به معنى تير، و «مساهمه» به معنى قرعه‌كشى آمده است، زيرا به هنگام قرعه‌كشى، نامها را بر چوبه‌هاى تير مى‌نوشتند، و با هم مخلوط مى‌كردند، سپس يك چوبه تير، از آن بيرون مى‌آوردند و به نام هر كس اصابت مى‌كرد، مشمول قرعه مى‌شد.
«مُدْحَض» از ماده «ادحاض» به معنى باطل كردن و زائل نمودن و مغلوب كردن است، و در اينجا منظور اين است كه: قرعه به نام او اصابت كرد.
اين تفسير، نيز گفته شده كه دريا طوفانى شد، و بار كشتى سنگين بود، و هر لحظه خطر غرق شدن، سرنشينان كشتى را تهديد مى‌كرد، و چاره‌اى جز اين نبود كه براى سبك شدن كشتى بعضى از افراد را به دريا بيفكنند، و قرعه به نام «يونس» عليه السلام درآمد، او را به دريا انداختند، و درست در همين هنگام نهنگى فرا رسيد و او را در كام خود فرو برد.
***