مالك و مربى همه شما او بوده و هست، هر نعمتى داريد از او است، و حل هر مشكلى با دست قدرت او ميسر است، غير از او نه سرچشمه خير و بركتى وجود دارد و نه دفع كننده شر و آفتى.
گويا بت‌پرستان زمان «الياس» عليه السلام همانند بت‌پرستان عصر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى توجيه كار خود، تكيه بر سنت نياكان و پيشينيان مى‌كردند، كه «الياس» عليه السلام در پاسخ آنها مى‌گويد: «اللَّه ربّ شما و ربّ پدران شما است».
تعبير به «ربّ» (مالك و مربى) بهترين محرك براى تفكر و انديشه است، چرا كه مهمترين مسأله در زندگى انسان، اين است كه: بداند از ناحيه چه كسى آفريده شده؟ و امروز صاحب اختيار، مربى و ولى نعمت او كيست؟
***
اما اين قوم خيره‌سر و خودخواه، گوش به اندرزهاى مستدل، و هدايت‌هاى روشن اين پيامبر بزرگ الهى فرا ندادند، «و به تكذيب او برخاستند» «فَكَذَّبُوهُ».
خداوند هم مجازات آنها را در يك جمله كوتاه بيان كرده مى‌فرمايد: «آنها در دادگاه عدل الهى، و در عذاب دوزخ او احضار مى‌شوند» «فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ».
و به كيفر اعمال زشت و شوم خود خواهند رسيد.
***
ولى، ظاهراً گروه اندكى از پاكان نيكان و خالصان، به «الياس» عليه السلام ايمان آوردند، براى آن كه حق آنها فراموش نگردد، بلافاصله مى‌فرمايد: «مگر بندگان مخلص خدا» «إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ». «١»

***