١٢٩- ما نام نيك او را در ميان امت‌هاى بعد باقى گذارديم!
١٣٠- سلام بر الياسين!
١٣١- ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم!
١٣٢- او از بندگان مؤمن ماست!
تفسير:
پيامبر خدا «الياس» عليه السلام در برابر مشركان
چهارمين سرگذشتى كه از انبياء پيشين در اين سوره آمده است، سرگذشت فشرده‌اى از «الياس» عليه السلام است، مى‌فرمايد: «الياس از رسولان خدا بود» «وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ».
درباره «الياس» عليه السلام و خصوصيات نسب و زندگى او بحثهائى است كه در نكات آخر اين آيات- به خواست خدا- خواهد آمد.
***
سپس، براى شرح اين اجمال به تفصيل پرداخته، مى‌گويد: «به خاطر بياور، هنگامى كه به قومش هشدار داده گفت: آيا پرهيزكارى پيشه نمى‌كنيد»؟ «إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ».
تقواى الهى و پرهيز از شرك و بت‌پرستى، از گناه، ظلم و فساد، و از آنچه
انسانيت را به تباهى مى‌كشاند.
***
در آيه بعد، با صراحت بيشترى از اين مسأله سخن مى‌گويد: «آيا بت «بعل» را مى‌خوانيد و بهترين خالق‌ها را رها مى‌سازيد»؟! «أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ».