لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٠ - ثواب طواف و نماز و نظر به كعبه

روزى كه آسمانها و زمينها را آفريد سه ماه را پى در پى مقرر فرمود و آن شوال و ذو القعده و ذو الحجه است كه از براى حج مقرر فرمود و يك ماه جدا از جهة عمره مقرر ساخت كه آن ماه رجب است و در اين حديث سهوى شده است يا تجوزى و بعد از اين خواهد آمد كه اشهر حرم ذو القعده و ذو الحجه و محرم است كه با هم است و ماه جدا رجبست و اشهر حج شوال و ذو القعده و ذو الحجه است و اين در اين حديث اقتباس از آيه شده است و چون بعد از اين ناچار است كه مذكور شود در آنجا مفصل خواهد شد

(و روى انّ من طاف بالبيت خرج من ذنوبه)

چون در صحيح از جميل منقولست فضليت هر فعلى صدوق حديث را مبعّض ساخته است و در فضيلت هر فعلى جزوى از آن را ذكر كرده است و بسيارى از فوايد آن فوت شده است و شيخ الطائفه صحيحه جميل را با زيادتى به اسانيد صحيحه از معاوية بن عمار روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از آباى او صلوات اللَّه عليهم كه اعرابى به خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ آمد و عرض نمود كه يا رسول اللَّه بقصد حج از خانه بيرون آمدم و بحج نرسيدم و مال بسيار دارم بفرما تا آن چه بايد بكنم تا به ثواب حج برسم حضرت رو به او كردند و فرمودند كه نظر كن به كوه ابو قبيس، و در كافى چنين است كه اعرابى در ابطح به حضرت رسيد و ظاهر مى‌شود كه ابطح تا كوى ابو قبيس باشد چون متصل است پس اگر ابو قبيس طلاى سرخ باشد و از تو باشد و همه را در راه خدا صرف كنى به ثواب حج نمى‌رسى پس حضرت فرمودند كه چون حاج شروع به تهيه و كارسازى راه حج مى‌كنند هر چه بردارد و بر زمين گذارد حق سبحانه و تعالى از جهة هر برداشتن و زمين‌