لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٥ - باب الوقت الذى اذا ادركه الانسان يكون مدركا للتمتع

اين صورت ترك عمره مى‌كند و حجرا به جا مى‌آورد و بعد از حج عمره مفرده به جا مى‌آورد و هدى بر او نيست چون حجش افراد شد و ظاهرا اين حديث خوف فوت اختيارى عرفاتست، و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه يكى از اختياريين را يا يكى از اضطراريين را خوف دارد كه در نيابد و ليكن احتمال اول اظهر است.

و در صحيح از زراره منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از شخصى كه روز عرفه به جايى رسد كه ميان او و مكه يك فرسخ باشد و قصد حج تمتع داشته باشد حضرت فرمودند كه تلبيه عمره را ترك مى‌كند و تلبيه حج را مى‌گويد بعد از نماز صبح و متوجّه عرفات مى‌شود و با مردمان وقوف مى‌كند در عرفات و جميع مناسك حجرا به جا مى‌آورد و توقف مى‌كند در مكه معظمه تا ماه محرم عمره مفرده به جا مى‌آورد و بر او چيزى نيست: و ظاهرا اين حديث آنست كه در صورتى كه اگر عمره را به جا آورد بعضى از وقوف عرفه فوت شود نقل نيت بحج مى‌كند، و در اين صورت جمع مى‌كنيم با اخبار ديگر كه در اين صورت مخيّر است ميان حج تمتع و حج افراد، و احاديث صحيحه وارد شده است كه عمره مى‌كند تا وقتى كه حاجيان را در منى دريابد و به مفهوم دلالت مى‌كند كه اگر ايشان را در منى در نيابد حج افراد مى‌كند موافق حديث زراره زيرا كه اگر ايشان را در منى دريابد ممكن است كه اول ظهر در عرفات باشد و اگر مشغول عمره شود عصرى به عرفات مى‌رسد خصوصا در روزهاى كوتاه و در اين صورت مخيرند ميان حج تمتع و افراد، و مى‌توان قايل به تخيير شدن هر گاه حج اسلام را كرده باشد و اين نيت سنت باشد، و اكثر اخبارى كه قريب باين وارد شده است‌