لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٣ - باب الوقت الذى اذا ادركه الانسان يكون مدركا للتمتع

رسانديم بعد از ظهر به ساعتى تقريبا

(و روى النّضر عن شعيب العقرقوفي قال خرجت انا و حديد فانتهينا إلى البستان يوم التّروية فتقدّمت على حمار فقدمت مكّة فطفت و سعيت و احللت من تمتّعي ثمّ احرمت بالحجّ و قدم حديد من اللّيل فكتبت إلى ابى الحسن صلوات اللَّه عليه استفتيت فى امره فكتب صلوات اللَّه إليّ مره يطوف و يسعى و يحلّ من متعته و يحرم بالحجّ و يلحق النّاس بمنى و لا يبيتنّ بمكّة)

و منقولست در صحيح از شعيب كه گفت بدر رفتيم از كوفه يا مدينه مشرفه من و حديد بن حكيم و رسيديم در روز هشتم به بستان كه وادى فاطمه باشد يا ده نارنج و من بر الاغى سوار شدم و پيش افتادم و به مكه معظمه آمدم و طواف و سعى كردم و تقصير كردم و از عمره تمتع محل شدم پس احرام حج گرفتم و حديد كه با قافله مى‌آمد شب عرفه داخل شد پس من عرض كردم [عرضه نوشتم خ ل‌] به خدمت حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه و در عريضه حكم حديد را استفتا نمودم كه او را چه بايد كرد حج تمتع كند يا افراد حضرت صلوات اللَّه عليه نوشتند بمن كه او را بگو كه طواف و سعى كند و تقصير كند تا محل شود از عمره تمتع و احرام حج بگيرد و خود را بحاجيانى رساند كه در منى‌اند، و البته شب در مكه نماند يعنى استحبابا چون مستحب است كه شب نهم در منى باشند.

و صدوق احاديث شب عرفه را ترجيح داده است بحسب ظاهر چون احاديث ديگر را ذكر نكرده است و غير اينها نيز احاديث بسيار وارد شده است كه اگر شب عيد را دريابد حج تمتع مى‌كند.