لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٢ - باب الوقت الذى اذا ادركه الانسان يكون مدركا للتمتع
با خود آورده بودند على رغم عمر پس احرام بحج گرفتند و بيرون رفتند بمنى.
بدان كه در نسخ من لا يحضر چند نسخه بىدغدغه غلط هست كه از نساخ شده و نسخه صحيح اين نسخه است كه موافق است با كافى و تهذيب
(و روى عن ابى بصير قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه المرأة تجيء متمتّعة فتطمث قبل ان تطوف بالبيت فيكون طهرها ليلة عرفة فقال ان كانت تعلم انّها تطهر و تطوف بالبيت و تحلّ من احرامها و تلحق النّاس بمنى فلتفعل)
مرويست در موثق از ابو بصير كه عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه هر گاه زنى بقصد حج تمتع آمده باشد به مكه معظمه و پيش از آن كه طواف كند حايض شود و شب نهم پاك شود چه كند حضرت فرمودند كه اگر داند كه مىتواند كه غسل كند و طواف و سعى كند و از احرام بيرون آيد به تقصير و خود را به مردمان رساند در منى چنين كند كه اختيارى عرفات را دريابد و ظاهرا آن كه در اين حديث و احاديث صحيحه مثل صحيحه حلبى و صحيحه مرازم و غير اينها كه ادراك منى را فرمودهاند قطع نظر از فضيلت اين معنى نيز منظور بوده است كه از منى تا عرفات خوف دزدان هست خصوصا زنان كه خوف بضع نيز هست و به سبب اينها جايز است نقل به افراد هر گاه داند كه به ايشان نمىرسد به آن كه اول صبح داخل مكه معظمه شود اگر چه متوجه منى شود خود را به ايشان مىرساند و اگر مشغول افعال عمره شود به ايشان نمىرسد مگر آن كه جمعى كثير باشند كه در اين صورت عمره مىكنند و ملحق مىشوند چنانكه بر ما واقع شد و خود را