لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩١ - باب الوقت الذى اذا ادركه الانسان يكون مدركا للتمتع

باب الوقت الّذى اذا ادركه الانسان يكون مدركا للتّمتّع‌

(روى ابن ابى عمير عن هشام بن سالم و مرازم و شعيب عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى الرّجل المتمتّع يدخل ليلة عرفة فيطوف و يسعى ثمّ يحرم فياتى منى فقال لا باس)

اين بابى است در بيان وقتى كه هر گاه در يابد آن را آدمى ادراك كرده است حج تمتع را مرويست به صد و پنج سند كه به شصت سند صحيح است و به چهل و پنج سند حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه عرض نمودند كه هر گاه متمتع داخل مكه معظمه شود در شب نهم و طواف و سعى و تقصير كند و احرام بحج گيرد و بمنى آيد نزد حاجيان كه روزش با ايشان به عرفات رود صحيح است حضرت فرمودند كه باكى نيست‌

(و روى الحسين بن سعيد عن حمّاد عن محمّد بن ميمون قال قدم ابو الحسن صلوات اللَّه عليه متمتّعا ليلة عرفة فطاف و احلّ و اتى جواريه ثمّ اهل بالحجّ و خرج)

و به چهار ده سند صحيح منقول است از حماد و او از اهل اجماع است پس ضرر ندارد جهالت محمد كه گفت حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه به مكه معظمه تشريف آوردند بقصد عمره تمتع در شب نهم و طواف و سعى كردند و محل شدند به تقصير و نزديكى كردند با كنيزانى كه‌