لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٠ - باب ما جاء في من حج بمال حرام

باب ما جاء في من حجّ بمال حرام‌

(روى عن الائمّة صلوات اللَّه عليهم انّهم قالوا من حجّ بمال حرام نودي عند التّلبية لا لبّيك عبدى و لا سعديك.)

اين بابى است در باب كسى كه حج كند از مال حرام و كالصحيح منقولست از بعض ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم يا از جميع ايشان چون قول هر يك قول همه است كه ايشان صلوات اللَّه عليهم فرمودند كه هر كه حج كند از مال حرام در وقتى كه او تلبيه گويد كه لبيك خطاب رسد به او كه اى بنده من نمى‌خواهم لبيك و سعديك ترا، يا آن كه چون حج مقبول باشد در جواب لبيك لبيك عبدى و سعديك مى‌شنود يعنى اى بنده من كفايت مى‌كنم مهمّات ترا و بر مى‌آورم حاجات ترا و چون از مال حرام باشد مى‌فرمايد كه من قبول نمى‌كنم دعاى ترا و بر نمى‌آورم حاجات ترا و ظاهرا خرج راه هم چنين است كه مى‌بايد درهمى از مال حرام صرف اين راه ننمايد. و ممكن است كه مراد از آن زرى باشد كه از احرام تا احلال يا تا فارغ شدن از حج صرف مى‌نمايد چون همين است و راه حج حج نيست و محتمل است كه مراد جامهاى احرام باشد و جامهائى كه ساتر عورت باشد در حال طواف حج واجب، و نماز واجب باشد، و بهاى هدى باشد كه اگر اينها از حرام باشد حج صحيح نخواهد بود اگر عالم باشد به حرمت اينها به آن كه اينها را غصب كرده باشد يا از عين زر حرام باشد و اول اظهر است زيرا كه مقصود عدم قبولى است نه عدم صحت يا اعم از هر دو كه در بعضى صحيح نباشد و در بعضى مقبول نباشد.