لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٧ - بيان تمتع

به سبب عدم تقيه به ايشان در خصوص اين سه مسأله ضرر نمى‌رسد، يا به سبب آن كه در حج تمتع تقيه نمى‌بايد كرد زيرا كه در صورت حج عامه و خاصه با هم شريكند، و سنّيان نيز كه داخل مكه مى‌شوند طواف و سعى قدومى بر سبيل استحباب مى‌كنند و شيعه بر سبيل وجوب مى‌كند و قصد وجوب و استحباب امريست قلبى كسى بر او مطلع نيست، و زيادتى ديگر تقصير است و آن به گرفتن يك مو از دندان متحقق مى‌شود. و نيت حج نيز قلبى است، و تلبيه را همه مى‌گويند تا عرفات.

و اما در اجتناب از مانند بوزه و ساير مسكرات شركاء بسيار دارند با آن كه همه سنيان نخوردند را بهتر مى‌دانند چنانكه خواهد آمد إن شاء اللَّه، و اما مسح بر خفين بدل دارد كه پا را بشويند و پا شستن بهتر است از مسح بر موزه كشيدن چون ممكن است كه دستى بر پا بكشند و آب بريزند و اگر نتوانند دست كشيدن به آن كه عامه حاضر باشند و باز غسل بهتر است چون مشتمل است بر مسح با زيادتى با آن كه مى‌تواند گفت كه من زيديم و مذهب زيديه جمع است ميانه مسح و غسل چنانكه گذشت، و احاديث در عدم تقيه در اين سه چيز بسيار وارد شده است از صحيح و حسن كالصحيح نمى‌توان گفت كه درست نادرست است و واقفى است يا محمد مجهول الحال است و پيشتر گذشت و خواهد آمد.