لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٥ - باب توفير الشعر للحج و العمرة

باب توفير الشّعر للحجّ و العمرة

(روى معاوية بن عمّار عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه قال‌ الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ‌ شوّال و ذو القعدة و ذو الحجّة فمن اراد الحجّ وفّر شعره اذا نظر إلى هلال ذى القعدة و من اراد العمرة وفر شعره شهرا)

اين بابى است در گذاشتن موى سر و ريش از جهة حج و عمره به اسانيد صحيحه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه اين آيه را تلاوت كردند كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه حج چند ماهى است معلوم حضرت فرمودند كه آن ماهها شوّال است و ذى قعده و ذى حجه پس كسى كه خواهد حج كند موى خود را بگذارد در وقتى كه ماه ذى القعده نو شود و اگر اراده عمره داشته باشد موى خود را يك ماه بگذارد و ظاهرا تا روز محل شدن از عمره مى‌بايد كه يك ماه باشد.

و محتمل است كه تا روز احرام باشد، و اين بعيد است، و غرض از آيه شريفه اينست كه اين سه ماه محل افعال حجست به آن كه مى‌تواند احرام حج را از روز اول شوال واقع ساخت بلكه از شام شب عيد احرام مى‌تواند گرفت كه محرم باشد تا روز نهم كه به وقوف عرفات رود، و چون عمره تمتع حكم حج دارد آن را نيز از اول شوال احرام مى‌تواند گرفت بر احرام عمره محرم باشد تا روز هشتم بلكه نهم ذى حجه و در روز نهم طواف و سعى عمره را به جا آورد و تقصير كند و احرام بحج بگيرد و به عرفات رود اول: ظهر.