لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٣ - باب ما يجب من العدل على الجمل و ترك ضربه و اجتناب ظلمه

از جهة آن حيوان يعنى در روز قيامت او را عذاب خواهد كرد كه چرا بر اين حيوان ستم كرديد

(و فى خبر اخر قال النّبيّ ٦ اخروا الاحمال فانّ اليدين معلّقة و الرّجلين موثّقة)

و در حديث ديگر از آن حضرت كه فرمودند كه بارها را پست‌تر از نزديك گردن حيوانات بگذاريد زيرا كه دستها آويخته است و پاها مستحكم است يعنى قوت پاها بيشتر از قوت دستهاست.

و منقولست در قوى كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند در حديث طويل كه سه كس رديف نشوند بر چهار پا كه يكى از ايشان ملعونند، و در كافى همين است و در محاسن و خصال است هست كه آن يك كسى است كه پيش نشسته است كه قريب بدست چهار پاست‌

(و روى بن فضّال عن حمّاد اللحّام قال مرّ قطار لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فراى زاملة قد مالت فقال يا غلام اعدل على هذا الجمل [الحمل خ‌] فانّ اللَّه تبارك و تعالى يحبّ العدل)

و كالصحيح از حماد بن بشير يا ابن واقد گوشت فروش كه گفت قطار شتر حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه گذشت حضرت شتر باردارى را ديدند كه يك طرف ميل كرده بود فرمودند كه اى غلام عدالت كن بر اين شتر يا بر اين بار بنا بر نسخه حاء مهمله به آن كه هر دو طرف مساوى باشند و بر تقدير تساوى چنان ببند كه هيچ ميل نكند و بر تقدير درست بستن هر گاه ميل كند چنان كن كه ميل نكند به درستى كه حق سبحانه و تعالى دوست مى‌دارد عدالت را در هر چيز و با آن كه آزار شتر است نقصان مال است كه پشت شتر زخم مى‌شود و سقط مى‌شود

(و روى ايّوب بن اعين قال سمعت الوليد بن صبيح يقول‌