لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٥ - باب ما يجب من العدل على الجمل و ترك ضربه و اجتناب ظلمه

(و حجّ علىّ بن الحسين صلوات اللَّه عليهما على ناقة له اربعين حجّة فما قرعها بسوط)

و منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه بر شترى چهل حج كردند كه يك تازيانه بر او نزدند.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه حضرت سيد الساجدين بر شترى ده حج كردند كه يك تازيانه بر او نزدند و در موثق كالصحيح از زراره منقول است كه امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه آن حضرت بيست و دو حج كردند بر ناقه كه آن را يك تازيانه نزدند.

و در اخبار كالصحيح بسيار وارد شده است كه آن حضرت بيست حج كردند بر ناقه كه آن را يك تازيانه نزدند و جمع بين الاخبار باين نحو ممكن است كه چهار ناقه داشته باشند و بعضى از آنها دو يا سه با آن حضرت مى‌بوده باشند كه به نوبت سوارى كرده باشند و يا آن كه يك ناقه باشد و چهل لازم دارد و بيست و دو و بيست و ده را و حكمت ذكر كمتر ممكن است كه مصلحتى باشد مثل آن كه عامه ده روايت كرده باشند به آن كه ده را ديده باشند و ذكر بيشتر سبب تكذيب آن راوى باشد كه سبب فسادى شود، يا آن كه راوى اشتباه كرده باشد و على اى حال مى‌يابد كه آزار شتران راه مكه نكنند به متابعت آن حضرت صلوات اللَّه عليه‌

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه أيّ بعير حجّ عليه ثلث سنين يجعل من نعم الجنّة)

و منقول است در قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه هر شترى را