لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥٨ - توشه سفر آخرت

به خاطرم نمى‌رسد كه چشم دارم يا نه گفتند چه غم دارى گفت دو چيز عظيم كه در پيش دارم كه آن بهشت و دوزخ است در غمم كه از نعمتهاى غير متناهى بهشت مانده باشم و به عذابهاى عظيم غير متناهى گرفتار شده باشم.

و ممكن است كه نسبت به ابو ذر و امثال او از جنت وصال محروم شدن و به جهنم بعد و هجران گرفتار شدن باشد چنانكه در بسيار جائى در قران مجيد اشاره بان شده است مثل‌

( «فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌، و فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ. و قال لقمان لابنه يا بنيّ انّ الدّنيا بحر عميق و قد هلك فيها عالم كثير فاجعل سفينتك فيها الايمان باللَّه و اجعل شراعها التوّكّل على اللَّه و اجعل زادك فيها تقوى اللَّه عزّ و جلّ فان نجوت فبرحمة اللَّه و ان هلكت فبذنوبك)

و كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه لقمان در وصيّيتهائى كه پسرش را مى‌كرد گفت اى فرزند يا اى پسرك و اين تصغير از روى شفقت و مرحمت است به درستى كه دنيا دريايى است بسيار عميق و به تحقيق كه در اين دريا يا در اين دنيا و اول اظهر است چنانكه در كافى است كه به جاى «قد هلك فيها و قد غرق فيه» است يعنى در اين دريا غرق شده‌اند بسيار كس به گمان آن كه شنا مى‌توانند كرد و غلط كرده‌اند كه طى اين دريا نمى‌توانند كرد بدون كشتى، اين دريا ايمان به حق سبحانه و تعالى است و آن چه از لوازم آنست كه ايمان به رسول و ائمه هدى و به جميع ما جاء به النبيّ ٦ است و كشتى بدون بادبان حركت نمى‌كند و بادبان اين كشتى توكل است در جميع امور به حق سبحانه و تعالى، و بگردان توشه اين كشتى را تقوى و پرهيزكارى از مخالفت الهى در