لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥٩ - توشه سفر آخرت

ترك اوامر و فعل نواهى پس اگر نجات يابى از اين دريا پس بدان كه آن به رحمت و فضل حق سبحانه و تعالى است، و اگر هلاك شوى به سبب گناهان خواهد بود و چون منقولست كه جمعى كثير از اهل يمن در زمان حضرت سيد الأنبياء ٦ به عصا و كشكول متوجه حج بيت اللَّه الحرام مى‌شدند، و اكثر ايشان وبال مردمان بودند و هلاك مى‌شدند به حضرت عرض نمودند حضرت متوجه وحى شد حق سبحانه و تعالى اين آيه را فرستاد كه‌ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى‌ يعنى در راه مكه توشه صورى و معنوى هر دو بر داريد به درستى كه بهترين توشه‌ها تقوى است كه آن توشه معنوى است بنا بر اين صدوق اين حديث را ذكر كرد كه توشه تقوى اهمّ است و احاديث سابقه نيز مفسرين اين آيه است كه حضرات ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم فرمودند كه حج كسى مقبولست كه در اين راه او را ورع و پرهيزكارى باشد كه او را از معصيت الهى باز دارد و ديگر مبالغه نمود و فرمود كه‌ وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ‌ يعنى اى صاحبان عقول از من بترسيد و مخالفت من مكنيد و شعاريست بانكه چون غرض شما از حج رضاى اوست پس لايق نيست كه متوجه او شويد و مخالفت او را كنيد.

و چون منقول است كه بان حضرت عرض نمودند كه جمعى متوجه حج مى‌شوند و امتعه مى‌آورند و سوداگرى مى‌كنند آيا حج ايشان صحيح است چون بسيارى از ايشان به محض تجارت مى‌آيند و جمعى به قصد حج و تجارت باز منتظر وحى شدند اين آيه آمد كه‌ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ‌ يعنى بر شما حرجى نيست كه طلب كند فضل و